Ένα υπερσύγχρονο θαύμα 70 ιντσών στο υπόγειο
Τι και αν ζεις σε υπόγειο κάποια πράγματα είναι Must. Δεν γίνεται να μη τα έχεις! Φυσικά, δεν μιλάμε για το επίπεδο σου, την μόρφωση ή την ηθική σου. Αυτά είναι passé στην εποχή μας.
Ας γυρίσουμε όμως πίσω στο . . . ζουμί. Μόλις αγόρασες με 48 άτοκες παρακαλώ δόσεις, γιατί δεν είσαι κανένα κορόιδο, το νέο τεχνολογικό θαύμα. Μία υπερσύγχρονη τηλεόραση 70 ιντσών. Η ανάλυση σε μαγεύει ενώ τα χρώματα σε ταξιδεύουν. Άσε δε ο ήχος. Στριγκλίζει η ηθοποιός στην ταινία που έχεις βάλει και ξυπνάει και η κουφή σπιτονοικοκυρά σου που μένει στον τρίτο. Η τελευταία λέξη της τεχνολογίας.
Και κορδωμένος όπως είσαι, καλείς το πρόσωπο να βγείτε και να έρθει μετά να δει το νέο σου απόκτημα. Ακούς το . . .ναι, από την άλλη γραμμή και τρέχεις γρήγορα να πλυθείς. Με κρύο νερό όμως, αφού τα χρήματα για το πετρέλαιο είναι οι 6 πρώτες δόσεις της τηλεόρασης. Εσύ όμως το ξεπερνάς και αυτό το εμπόδιο και ξεπλένεσαι όπως όπως. Ντύνεσαι και φοράς το νέο σου άρωμα. Αγορασμένο από τον Ομάρ που συχνάζει έξω από το σταθμό του Πειραιά για μόλις δέκα ευρώ. Ήταν μάρκα αλλιώς ούτε πέντε δεν θα έδινες. Και βγαίνεις από το σπίτι σου σένιος, που λένε.
Κάθεσαι στη στάση του λεωφορείου και καθώς περιμένεις ανάβεις το τσιγαράκι σου. Τι και αν ενοχλεί τους άλλους που περιμένουν μαζί σου. Ας πάνε πιο εκεί στην τελική, τόσο χώρο έχει! Το πετάς. . . στο δρόμο, όταν το λεωφορείο φαίνεται από μακριά και καθώς σταματάει σπρώχνεσαι για να μπορέσεις και εσύ να ανέβεις. Στρογγυλοκάθεσαι, αγνοώντας τα άγρια βλέμματα όλων εκείνων που χτύπησαν εισιτήριο πράγμα που εσύ αμέλησες να κάνεις. Μα τι υπερβολικοί που είναι μερικοί άνθρωποι. Μα καλά δεν ξέρουν ότι φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι. Άσε την κάρτα των μέσων, είναι σχεδόν μία ολόκληρη δόση για το νέο σου απόκτημα. Μην τα θέλουμε και όλα. Κάπου πρέπει να βάλουμε και μερικά όρια. Έχουμε και προτεραιότητες.
Και κάπως έτσι φτάνεις στον προορισμό σου. Και προσπαθείς να κατέβεις σαν κύριος αποφεύγοντας όλους εκείνους που θέλουν να ανέβουν. Μα τι αγενείς σκέφτεσαι. Κανείς σε αυτό τον τόπο δεν έχει τρόπους πια, αλλά πού να τους βρουν. Προχωράς προς το σημείο που έχει οριστεί το ραντεβού. Καθώς περπατάς βλέπεις στο δρόμο άλλους να καπνίζουν και να πετάνε στο δρόμο τα αποτσίγαρά τους. Γύφτοι, είναι η πρώτη λέξη που σου έρχεται στο μυαλό. Δεν σέβονται ούτε το περιβάλλον τους.
Νωρίς το πρωί και ύστερα από μία ξέφρενη βραδιά, επιστρέφεις τελικά μόνος στο σπίτι, γιατί πού να πληρώνεις ταξί για σένα και το πρόσωπο. Κέρασες ήδη μια μπύρα. Και τώρα είσαι κάπως πιεσμένος οικονομικά. Αφού περιμένεις για 35 λεπτά το λεωφορείο, μπαίνεις και σου ξινίζει η άσχημη μυρωδιά που υπάρχει στην ατμόσφαιρά του. Μα καλά τόσα λεφτά βγάζουν από τα εισιτήρια. Άσε δε τους φόρους και δεν μπορούν να βάλουν ακόμα ένα λεωφορείο ή έστω να καθαρίσουν. Αλλά τέτοιοι είναι, κλέφτες και απατεώνες που μας έφαγαν τα λεφτά. Ενώ εσύ ένας νομοταγής πολίτης που σέβεται πρωτίστως τον εαυτό του και ύστερα τους άλλους γύρω του. Επιστρέφεις ψόφιος από την κούραση στο σπίτι για να συνειδητοποιήσεις ότι σου έκοψαν το ρεύμα και δεν μπορείς να χαρείς ούτε το νέο σου απόκτημα. Εσύ ένα πλάσμα με μυαλό ούτε 70 γραμμαρίων!
Πηγή φωτογραφίας: https://sites.google.com/site/georgiast337720/periballontikoi-paragontes/teleorase ( όλα τα πνευματικά δικαιώματά της ανήκουν στο παραπάνω site)


